Niedziela Wielkanocna

Niedziela Wielkanocna — co to za święto

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego (Wielkanoc) świętuje zmartwychwstanie Jezusa z Nazaretu trzeciego dnia po ukrzyżowaniu i jest najwyższym świętem chrześcijańskiego roku liturgicznego — punktem odniesienia, od którego liczy się cały kalendarz liturgiczny. Sobór Nicejski ustalił w 325 r. datę święta na niedzielę następującą po pierwszej wiosennej pełni Księżyca, dzięki czemu w kalendarzu gregoriańskim Wielkanoc zawsze przypada między 22 marca a 25 kwietnia. Polskie słowo Wielkanoc znaczy dosłownie wielka noc i nawiązuje do paschalnej wigilii. Łacińskie i romańskie słowa pochodzą z hebrajskiego Pesach przez grecki, co przypomina, że święto ma swoje korzenie w żydowskiej Passze, podczas której Jezus według ewangelii spożył ostatnią wieczerzę z uczniami.

Niedziela Wielkanocna zaczyna się dla wielu Polaków od rezurekcji — uroczystej mszy o świcie z procesją wokół kościoła, w której ksiądz niesie monstrancję z Najświętszym Sakramentem przy biciu dzwonów. Po mszy rodziny zasiadają do śniadania wielkanocnego z poświęconych w Wielką Sobotę pokarmów: jajka, biała kiełbasa, żurek, szynka, baranek z masła lub cukru, mazurki, baby drożdżowe i serniki. Dzielą się jajkiem, składając sobie życzenia. Później dzieci szukają prezentów i czekoladowych jajek ukrytych przez zająca wielkanocnego — zwyczaj, który w Polsce upowszechnił się stosunkowo niedawno. Sklepy, banki i urzędy są zamknięte, a komunikacja miejska kursuje w trybie świątecznym.