Driekoningen

Over Driekoningen

Driekoningen op 6 januari sluit in de westerse christelijke traditie de twaalf kerstdagen af. Het feest herinnert aan de drie wijzen — Caspar, Melchior en Balthasar — die het kind Jezus kwamen eren, en meer in het algemeen aan de manifestatie van Christus aan de wereld. In oosters-orthodoxe kerken die de Juliaanse kalender nog volgen, ligt de nadruk juist op de doop van Jezus in de Jordaan, gevierd op 19 januari in de Gregoriaanse telling. Driekoningen is een officiële feestdag in Oostenrijk, delen van Duitsland en Zwitserland, Spanje, Italië, Polen en verschillende Latijns-Amerikaanse landen. In Nederland en België is het geen vrije dag, maar wel een levende volkstraditie. De Griekse term epiphaneia betekent verschijning.

De gebruiken lopen sterk uiteen. In het Vlaamse en katholieke deel van Nederland en België trekken kinderen verkleed als de drie koningen langs de deuren, zingen ze driekoningenliederen en krijgen ze snoep of kleingeld. Er wordt een driekoningentaart gegeten met een verstopte boon of figuur; wie die vindt, mag een dag koning of koningin zijn. Aan veel huizen wordt het traditionele krijtopschrift 20 C+M+B 26 boven de deur geschreven. In Spanje en Latijns-Amerika brengen de drie koningen na de cabalgata van 5 januari de cadeaus voor de kinderen. In Italië komt de Befana. In Duitsland en Oostenrijk trekken Sternsinger door de straten en zamelen ze geld in voor hulpprojecten.